Mark Carney forsætisráðherra Kanada og fyrrum seðlabankastjóri þar og í Englandi sagði margt í ræðu sinni í Davos sem vakti athygli. Kjarni skilaboðanna var að ekki væru aðeins að verða breytingar á heimskerfinu, heldur hefði nú orðið rof. Sambandsslit!

Sem næsti nágranni Bandaríkjanna austan við þau, ættum við að hlusta vandlega á nágrannan þeirra í norðri. Forsíðugrein vikunnar fjallar um mikilvægi hins mjúka valds fremur en þess harða. Kanadíski forsætisráðherrann sýndi þá mýkt af krafti. Benda má á fimm ára gamla bók hans um gildi sem ber undirtitilinn leiðsögn hagfræðings um allt það sem skiptir máli.

Sambandsleysi virðist bæði vera margþættara og á fleiri sviðum en hinu alþjóðlega. Samhengið á milli þess hvernig Seðlabankinn kælir hagkerfið með álögum á skuldsett fyrirtæki jafnt sem heimili og því hvernig verðlag breytist er einstakt hér í alþjóðlegum samanburði.

Síðari grein blaðs vikunnar er áhugaverð ádeila á frumvarp og vekur hún vonandi upp umræður. Þó vissulega mætti gjalda vissan varhug við því hve hagfræðingar landsins hafa helst áhyggjur af varðandi verðbólguna þrálátu. Að örorku- og lífeyrisþegar ásamt áðurnefndum skuldsettum heimilum séu helstu áhrifavaldar verðlagshækkana hér.

Velsæld er vissulega vandasamt að mæla en tilraunir til þess hafa átt sér stað undanfarna áratugi og vert að benda á vefinn hjá OECD sem varpar upp myndum af framþróun og velsæld. Stingur þar í stúf sá hluti sem ekki virðist skilað inn upplýsingum um frá Íslandi. Sérlega sé hreyfimynd á þeim vef yfir flest hinna aðildarlandanna skoðuð og horft á fjórðung hjólsins milli norðurs og austurs (eða frá 12 til 3). Hin löndin hafa sent inn tölur um tekjur heimila, eignir og húsnæðiskostnað.

Ein leið til að lifa af, er að lifa með lyginni – eins og Havel kallaði það í greinni sem Carney vitnaði til og finna má tengingar við í sálmunum fyrir tveimur vikum.