Saga Íslands er samofin sjávarútvegi, líkt og í hinum fyrrum dönsku nýlendunum tveimur sitt hvoru megin við okkur. Rostungar syntu hér á milli lendnanna þriggja löngum áður en peningar voru til. Bæði Grænlendingar og Færeyingar nota danska krónu, en þó er sérleg færeysk króna prentuð af danska seðlabankanum með fallegum sjávarútvegstengdum myndum. Færeyska krónan sú er beintengd þeirri dönsku. Grænlensk króna verður sennilega aldrei búin til. Því Grænlendingar geta varla kallað eftir sérprentaðri mynt byggðri ofaná danska krónu á meðan hún er beintengd evrunni, þar sem Grænland gekk úr Evrópusambandinu.
Krónan, sem hugtak á orðsifjar sínar í kórónu höfðingjans, konungs eða drottningar. Því er (ó)skiljanlegt að íslenskur þjóðarvilji hangi á því eins og sjóhundur á roði að halda í eigin krónu og horfa samhliða á fjárhagslegt fullveldi þynnast út, ár frá ári. Á 104 árum hefur gengismunurinn á þeirri íslensku og dönsku þróast frá 1:1 í 1:1921. Séríslenska lausnin varð að búa til verðtryggðar íslenskar krónur með einstökum árangri á heimsvísu og greiða laun í óverðtryggðum. Áður voru gengisfellingar notaðar til að jafna fiskverðslækkun eða aflabresti með góðum árangri fyrir útvegsmenn þannig að almenningur tæki iðulega á sig skellina.
Fyrrum aðalhagfræðingur OECD og utanaðkomandi aðili í peningastefnunefnd Englandsbanka dr. Catherine L. Mann var fengin til þess að skrifa rúmlega 200 síðna skýrslu um valkosti í gjaldmiðlamálum með þremur öðrum erlendum hagfræðingum. Þar af voru tveir sem sitja sem ytri aðilar í peningastefnunefnd norska seðlabankans. Í ljósi sérþekkingar skýrsluhöfunda á málefnum seðlabanka nágrannalandanna okkar tveggja þá er merkilegt hver viðbrögð stjórnenda íslenska seðlabankans voru á fundi sem fjármálaráðherra boðaði til í Hörpunni í vikunni til kynningar á skýrslunni. Til að skilja er nauðsynlegt að lesa skýrsluna, en horfa má á þriggja og hálfs tíma upptöku af fundinum. Hið minnsta má mæla með 16 mínútna viðtali við Mann í Kastljósi.
