Verðbólgan hækkaði meira í vikunni hér á landi og atvinnuleysið vex samhliða. Vofa kreppuverðbólgunnar vofir yfir heiminum samkvæmt úttekt Financial Times í gær.
Seðlabankastjóri mætti í merkilegt Silfursviðtal hjá Ríkisútvarpinu í upphafi vikunnar. Þar voru hans helstu skýringar á viðvarandi og þrálátri verðbólgu hérlendis tvær. Mikill hagvöxtur og höfrungahlaup á vinnumarkaði. Meiri hagvöxtur hérlendis heldur en í Evrópu væri skýringin á því að vextir þyrftu að vera hærri hér en þar. Þó liggur fyrir sú staðreynd að hagvöxtur á mann hérlendis er nánast enginn undanfarin ár – samhliða hinni háu verðbólgu.
Hagvöxtur á mann í Evrópu er meiri og vextir lægri. Bæta mætti við sjónarhorni raunhagvaxtar þar sem leiðrétt er fyrir verðbólgunni og þá er viðbúið að samanburður við önnur lönd verði enn óhagstæðari. Hinir háu vextir hér hafa enda ekki lækkað verðbólguna.
Fjármálaráðherra mætti jafnframt í viðtöl í vikunni, bæði á Sprengisandi sunnudagsins með verkalýðsforkólfi og í Kastljóssviðtal gærkveldsins eftir kynningu fjármálaáætlunar þar sem tvö hundruð uppsagnir ríkisstarfsmanna, helst án áminningar, eru eftirtektarvert framlag til að ná fram rekstrarafgangi á ríkissjóð. Auk þess sem efnahagstjórnin virðist miða að því að hrekja erlenda vinnuaflið, sem þegar býr við sveiflukennt atvinnuöryggi, alveg úr landi með því að skerða réttindi þess á tímum atvinnuleysis. Helsta framlag fjármálaráðherra til sáttar á vinnumarkaði var svo að rífast um fjölda funda um vandann. Póstmódernísk stjórnmál hafa ekki náð álíka hæðum síðan að hugtakið pólitískur ómöguleiki var fundið upp. Nokkur stéttarfélög birtu ráðherranum uppsagnarbréf, án áminningar, í vikunni. Óljóst er hvernig á uppsögninni verður tekið þar sem þessi tiltekni fjármálaráðherra er ekki kosinn til starfans heldur pólitískt ráðinn, án auglýsingar.
Harvardprófessorinn Kenneth Rogoff sem er fyrrum aðalhagfræðingur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins sagði í vikunni: „Í ofanálag við úkraínska- og tollastríðið þá er íranska stríðið nú að skapa stærstu kreppuverðbólguáhættu sem sést hefur í heiminum í fimm áratugi.“
Forsíðugrein vikunnar fjallar um efnahagslegar afleiðingar stríðs Ísraels og Bandaríkjanna gegn Íran á hið íslenska hagkerfi í ljósi stöðunnar.
Síðari grein vikunnar sýnir fram á vaxandi álagningu olíufélaganna hérlendis áður en hækkanir heimsmarkaðsverðs komu til sögunnar.
