Afl hinna ríku og sterku ræðu nú miklu um ástandið í okkar heimshluta, líka hérlendis. Svo segir loftslagsfræðingur Umhverfis- og orkustofnunar í viðtali við Ríkisútvarpið fyrir áramótin að minna þurfi þá á sem eru veikir fyrir í lungunum og með öndunarfærasjúkdóma að mikilvægt sé að þeir taki lyfin sín og loki gluggum, væntanlega til þess að hinir hraustu og sterku geti sprengt kökur á gamlárskvöld. Lognið hefur áður verið sagt ástæða mengunar af sérfræðingum stofnunarinnar, ekki hinir raunverulegu mengunarvaldar. Á svipaðan hátt er reglulega minnt á að hjólreiðamenn og gangandi vegfarendur noti ljósan klæðnað og endurskinsmerki til þess að bílarnir keyri ekki á þau. Sjaldnar er hvatt til að bílstjórar fari varlega og taki tillit, eða minnt á að þeir sem stjórna bifreiðum hafi ekki vald yfir hinum sem forðast ökutæki með sprengihreyfla.

Mikill menningarmunur er nú magnaður upp á hinu alþjóðlega sviði. Sá sem á stærsta og öflugasta herinn virðist fá að ráða yfir þeim landsvæðinu sem hann langar í. Hann fær líka að taka bát sem er innan íslensku lögsögunnar með hernaðaraðgerð frá öðru nágrannalandi. Rætt er af alvöru um að hann muni taka Grænland nú þegar að hann hefur eignað sér Venesúela, en þar skaut hann niður báta í lögsögunni á síðast ári og hertók forsetann í forsetahöllinni um síðustu helgi. Fjalla ég nánar um áhrifin á horfur í efnahag heimsins í grein í Heimildinni sem kom út í dag.

Meðvirkni með hinum freku og sterku getur verið stórhættuleg, alveg eins og sú hegðun að bjóða þeim byrginn. Gegn þeim hættum mætti ganga í bandalag. Það hvort að Íslendingar geti fjallað um aðild að Evrópusambandinu gæti orðið afgerandi fyrir afdrif okkar varnarlausu smáþjóðar í stöðugt harðnandi heimi. Báðar greinar fyrsta vikurits ársins fjalla um þau mikilvægu mál.