Hagstofan mælir stöðuna í hagkerfinu. Vísitölurnar sem hún framleiðir gagnast okkur sem greinum og þeim sem stýra málum við að sjá hraða, kraft og snúning ólíkra hluta hagkerfisins. Það eru góð rök fyrir því að einhver annar en Seðlabankinn meti og spái þjóðarhag til samanburðar, í Bretlandi er það sjálfstæða stofnun fjármálaráðsins (Office for Budget Responsibility) sem gerir það. Forsíðugrein vikunnar fjallar um fyrirhugaða aflagningu hagspárdeildar Hagstofu Íslands

Mikilvægi málefnalegrar umræðu um mælingar er ekki minna en mælingarnar sjálfar. Önnur grein blaðs vikunnar tekur til frekari umfjöllunar þætti við breytingar á viðmiðunum í lögum um almannatryggingar sem nú standa yfir varðandi tengingu við launavísitölu. Upphaflega greinin sem fór á flug í fjölmiðlum birtist hér í blaðinu fyrir tveimur vikum. Viss skýringarsvargrein ráðherra birtist á Vísi fyrir viku síðan en virðist ekki hafa dugað. Því hafa verið boðaðar breytingar á orðalagi frumvarpsins á næstu vikum í nefndarstörfum þingsins. Þangað til má benda lesendum á skýringar Kastljós mánudagsins, sem fjármálaráðherra virtist ánægður með í Silfrinu. Á Sprengisandi degi fyrr reyndi sálmahöfundur að útskýra deilurnar og bæta við verðbólguumfjöllun.

Í vikunni voru kynntar skýringar seðlabankamanna á opnum fundi hjá efnahags- og viðskiptanefnd þingsins á því hví verðbólga lækkaði ekki meira og vextirnir þyrftu að vera svo háir hérlendis í viðbót við skýrslu þeirra frá því fyrir mánuði um starf peningastefnunefndar síðari hluta síðasta árs.

Verðbólguvandinn er hvergi búinn og upplýsandi að skoða mun umræðu um verðbólgu hérlendis og á alþjóðavísu, líkt og í Bloomberg nýlega um amerísku verðbólguna og matvælakostnað. Samhliða er áhugavert að skoða nýlegar tillögum um skattlagningu í New York Times. Þriðja ólíka atriðið er að fjölgun starfa er fagnað þar úti en hér heima lýsa seðlabankamenn hróðugir yfir fjölgun atvinnulausra sem keppi um hvert laust starf og telja hana árangur í átt að verðstöðugleika.