Kólumkilli hinn mikli írski særingamaður mun hafa lagt það á þjóðina í hefndarskyni að hún skyldi í landi þessu aldrei þrífast, samkvæmt upphafi ofangreindrar bókar sem vísar til heimilda í fornritum.
Það hefur náðst kólnun í hagkerfinu og á fasteignamarkaði. Hagvöxtur er hverfandi og íbúðir seljast ekki. Þannig að Seðlabankanum gengur vel að ná markmiði sínu miðað við það sem þau þar segja. Stýrivextirnir að bíta eins og til er ætlast og sjálfstæði bankans tryggir að fólkið á þjóðarheimilinu fær að finna fyrir því, sumir að minnsta kosti. Borgin segir líka upp fólki í stórum stíl að sögn til að ná jafnvægi, þó kostnaðurinn af hagræðinu gæti lent á öðrum.
Vöruskiptajöfnuðurinn er neikvæður því það er verið að flytja inn svo mikið af efni í gagnaver, og kortavelta landsmanna eykst erlendis. Verðbólgan fer enn upp á við og atvinnuleysi eykst samtímis. Einu sinni hét það kreppuverðbólga (e. stagflation) en kannski vilja hagfræðingar trúa því að spáin um verðbólguþróun náist í markmið á næstu tveimur árum. Þó að engin vísbending finnist um að það muni ganga eftir ef að fyrri spár eru skoðaðar í samhengi við raunveruleikan.
Þegar að stærsta atvinnugrein þjóðarbúsins, nú um stundir, mótmælir harkalega komugjaldi á skemmtiferðaskip eða því að baðlón séu flokkuð í venjulegt þrep virðisaukaskatts í stað þess lægra sem hugsað var fyrir nauðsynjavöru – þá hljóta að vakna upp áleitnar spurningar. Hvers vegna þessi stóra atvinnugrein barðist ekki fyrir því að sjá aðildarsamning sem myndi fela í sér möguleika á gengis- og verðstöðugleika sem er á við margfaldar ofangreindar upphæðir.
Leita þarf skýringa á því af hverju útflutningsgeirinn vildi stöðva samtal áður en það hæfist um aðild að tollabandalagi þúsund sinnum stærra okkar og alþjóðlega viðurkenndum gjaldmiðli. Spurningar sem í framhaldinu hanga í loftinu eru hvernig framkvæma eigi gengisfellinguna eða hvort nýju jafnvægisraungengi sé náð.
---
Forsíðugrein vikunnar fjallar um stöðuna á húsnæðismarkaði samkvæmt vandaðri greiningu HMS - húsnæðis- og mannvirkjastofnunar, eftir yfirhagfræðing þeirra.
Síðari grein vikunnar greinir stöðuna, sérstaklega útfrá efnahagspólitískum vinkli í alþjóðlegu ljósi, eftir niðurstöður þjóðaratkvæðagreiðslunnar síðustu helgi um að taka ekki upp viðræður að nýju um aðild að Evrópusambandinu.
