
Ísland hefur þegar ákveðið að framselja fullveldisrétt sinn að hluta með EES-samningnum. Fæstir vilja breyta því, en færri vilja tala um það. Fullveldi ríkis birtist í getu þess til að skuldbinda sig, ákveða hvaða vald er framselt og setja framsalinu skýr mörk í stjórnskipunarlögum. Síðasta orðið getur þannig líka falist í því að segja sig úr samstarfinu.
EES-samningurinn er umfangsmesti og mikilvægasti alþjóðasamningur sem Ísland hefur gert. Hann tryggir aðgang að innri markaði Evrópu og sætir stöðugri uppfærslu á sviði fjórfrelsisins og tengdra málaflokka. Reglurnar eru mótaðar og samþykktar innan Evrópusambandsins. Ísland, Noregur og Liechtenstein koma að undirbúningi en eiga þar enga kjörna fulltrúa þegar Evrópuþingið og ráðherraráðið samþykkja þær í endanlegum búningi. Eftir því sem EES-rétturinn vex og fléttast saman við víðtækari stefnumótun ESB verður þessi staða flóknari og dýrari í framkvæmd. EES-samstarfið hefur þannig breyst verulega frá tíunda áratugnum og mun áfram taka breytingum.
Fullveldið í fundarherbergjunum
Fæstir þekkja í þaula ferðalag Evrópugerðar frá teikniborðinu í Brussel til íslenskra stjórnartíðinda. Í einfölduðu máli mótar framkvæmdastjórn ESB tillögu að undangengnu samráði við hagaðila og sérfræðihópa, þar sem sérfræðingar EES/EFTA-ríkjanna geta tekið þátt
Ísland á enga formlega aðkomu að þessum löggjafarfasa. Íslenskir sérfræðingar úr stjórnsýslunni vinna hins vegar mikilvægt starf í sérfræðihópum framkvæmdastjórnarinnar og sendiráðið í Brussel sinnir hagsmunagæslu þar sem fáar hendur vinna öflugt starf
Noregur 50 – Ísland 2
Norðmenn hafa brugðist við þessari stöðu með því að byggja upp öflugt net í Brussel. Ætla má að 50 norsk samtök, svæðisskrifstofur, fyrirtæki sem og þekkingar- og rannsóknarstofnanir hafi fasta viðveru starfsfólks úr sínum röðum í borginni
Þegar Evrópugerð hefur verið samþykkt hefst ferlið við upptöku hennar í EES-samninginn. EES/EFTA-ríkin meta hvort gerðin falli undir samninginn, ræða hana sín á milli og semja við ESB um mögulegan aðlögunartexta
Þegar löggjöfin kemur heim
Þegar EES-löggjöf kemur loks til Alþingis eru umræðurnar sjaldnast fyrirferðarmiklar. Orkupakki 3 árið 2019 var áberandi undantekning. Í fastanefndum hlýða þingmenn á skilmerkilegar reifanir sérfræðinga ráðuneyta sem þekkja málin til hlítar. Á þessum tímapunkti snýst hlutverk þingsins þó fyrst og fremst um innleiðingu skuldbindingar sem þegar hefur verið tekin upp í EES-samninginn og erfitt er að koma auga á hugsanlegar gullhúðanir. Efnislegt svigrúm til breytinga er lítið. Rannsóknir sýna jafnframt að EES-frumvörp geta dagað uppi og efnisleg afskipti þingmanna eru takmörkuð
Þau sem sjá fyrir sér að alþingismenn sníði evrópsku reglurnar á lokametrunum að þörfum lands og þjóðar þurfa að horfast í augu við að svo er ekki. Lýðræðislega aðkoman kemur seint og valkostirnir eru fáir ef nokkrir.
Norðurlöndin hafa skrifað reglurnar
Þannig hefur Ísland þegar framselt afmarkaðar valdheimildir ríkisins út fyrir landsteinana. Við erum skuldbundin til að innleiða þær Evrópugerðir sem teknar eru upp í EES-samninginn og vanræksla getur leitt til athugunar af hálfu ESA …








