Ríkisstjórnin kynnti í vikunni langþráðar aðgerðir til að sporna gegn verðbólgu. Margir hafa kallað eftir slíkum aðgerðum. T.a.m. hefur Seðlabankinn nokkrum sinnum talið sig heldur einmanna í baráttunni við verðbólguna og ýmsir einstaklingar úr fræðasamfélaginu hafa einnig sagt slíkar aðgerðir nauðsyn. Þótt í aðgerðarpakkanum sé lítið um aðgerðir sem draga beint úr eftirspurn í hagkerfinu, á við beinar skattahækkanir, er að finna í þeim ýmsar aðgerðir til að aðstoða tekjulægstu hópa samfélagsins.

Helstu aðgerðir sem ríkisstjórnin kynnti til að draga úr eftirspurn var að fresta opinberum framkvæmdum, hækka gjaldtöku á ferðaþjónustu og fiskeldi og flýta nýjum hertari fjármálareglum. Ýmislegt liggur þó ekki enn fyrir í þeim málum, t.d. hvernig gjaldtaka ferðaþjónustu verður aukin. Til að aðstoða tekjulægri hópa ætlar ríkisstjórnin að auka stofnframlög til uppbyggingar leiguíbúða, auka bætur almannatrygginga ásamt húsa- og barnabætur og hækka persónuafslátt. Táknrænasta breytingin er þó að laun alþingismanna og ráðherra munu hækka um verðbólgumarkmið Seðlabankans, 2,5%, í stað 6%. Slík aðgerð mun líklega hafa lítil bein áhrif á verðbólguþrýsting en flest bendir þó til þess að svo hógvær launahækkun sé frekar hugsuð til að hafa afleidd áhrif inn í aðrar kjaraviðræður.

Stjórnarandstaðan hefur sakað ríkisstjórnina um blekkingar og segja aðgerðirnar vera endurunnar. Nokkrir hafa nú sagt á Alþingi að í aðgerðarpakkanum sé í raun ekkert nýtt og að í honum séu í raun mest megnis það sem þegar hafði komið fram í fjármálaáætlun, en hún var lögð fyrir í lok mars þegar verðbólguhorfur voru skárri en þær eru í dag.

Samfylkingin hefur kynnt sinn eigin verkefnalista á tímum verðbólgu þar sem lagt er til að setja á leigubremsu. Skiptar skoðanir eru um ágæti slíkra aðgerða og hefur afnám leigustýringar í Boston árið 1995 verið nefnt sem dæmi í þeim málum, en þar stórjókst íbúðarfjárfesting eftir afnámið. Slík aðgerð er hins vegar komin aftur á borð …